Articles

Wpływ otyłości na rosnące wydatki medyczne

e wycena przyczyn i korzyści zdrowotnych wynikających ze wzrostu wydatków na opiekę zdrowotną jest ważna dla projektowania skutecznych interwencji ograniczających koszty. Uważa się, że wprowadzenie nowych technologii medycznych stanowi większość wzrostu wydatków na opiekę zdrowotną, podczas gdy starzenie się i wzrost populacji stanowią mniejsze części wzrostu. 1 w kilku badaniach oceniono wpływ palenia tytoniu, otyłości i innych czynników ryzyka na wydatki w danym momencie. Badania nie dotyczyły jednak związku między wzrostem częstości występowania otyłości a wzrostem kosztów w czasie. Do 1980 r. odnotowano jedynie umiarkowane zmiany w częstości występowania otyłości, uzasadniając jej pominięcie z listy źródeł wzrostu wydatków na ochronę zdrowia. 2 jednak od 1980 r. częstość występowania otyłości podwoiła się do 30 procent dorosłej populacji, a od 1990 r.wzrosła o osiem punktów procentowych. 3

ryzyko rozwoju cukrzycy, kamieni żółciowych, nadciśnienia tętniczego, chorób serca, hiperlipidemii, udaru mózgu i niektórych form raka jest wyższe wśród osób otyłych. 4 ponadto ryzyko zgonu jest wyższe u mężczyzn i kobiet z umiarkowaną i ciężką nadwagą, niezależnie od wieku. Wśród osób w podeszłym wieku (w wieku 50-69 lat) wydatki na opiekę medyczną wśród osób poważnie otyłych (wskaźnik masy ciała lub BMI, 35,0 lub wyższy) jest o 60 procent wyższy niż w przypadku osób o normalnej masie ciała. 5 ostatnie badania oszacowały, że wydatki na opiekę zdrowotną są o około 36 procent wyższe wśród otyłych dorosłych w wieku poniżej sześćdziesięciu pięciu lat. 6 wyniki te prowadzą do pytania: w jakim stopniu wzrost rozpowszechnienia otyłości i koszty względne przyczyniają się do wzrostu wydatków na opiekę zdrowotną?

w niniejszym artykule szacujemy udział wzrostu wydatków związanych ze zmianami otyłości i względnymi wydatkami na mieszkańca wśród osób otyłych, wykorzystując reprezentatywne dane krajowe z lat 1987 i 2001. Badamy również wpływ czynników związanych z otyłością na wzrost wydatków na trzy warunki klinicznie związane z otyłością: cukrzycę, hiperlipidemię i choroby serca (w tym nadciśnienie).

Dane i metody badań

■ źródła danych.

dane do naszej analizy pochodzą z krajowego badania wydatków medycznych (NMES) z 1987 r.oraz badania Panelu wydatków medycznych z 2001 r., komponent gospodarstwa domowego (MEPS-HC). 7 badania te, przeprowadzone przez Agency for Healthcare Research and Quality (AHRQ), dostarczają krajowych reprezentatywnych szacunków wydatków na opiekę zdrowotną wśród niezinstytucjonalizowanej cywilnej populacji USA. Bardziej szczegółowy opis obu badań został opublikowany w innym miejscu. 8 badanie z 1987 r. obejmuje samodzielnie zgłoszone miary wzrostu i wagi każdego respondenta. Wykorzystaliśmy te dane do skonstruowania BMI (obliczonego jako waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wzrostu w metrach) dla każdego respondenta w próbie i sklasyfikowaliśmy respondentów jako niedowagę (BMI poniżej 18,5), normalną wagę (BMI między 18,5 a 24,9), nadwagę (BMI między 25,0 A 29,9) i otyłość (BMI 30,0 lub wyższa). 9 eurodeputowani z 2001 r.-HC obliczają i raportują BMI na podstawie własnej wagi i wzrostu z ankiety. Respondenci obu badań również samodzielnie zgłaszają wszystkie schorzenia. Dane te zostały profesjonalnie zakodowane przy użyciu Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób, dziewiątej rewizji (ICD-9). Kody ICD-9 zostały podzielone na trzycyfrowe kody, a następnie zakodowane w 259 klinicznie istotnych schorzeniach przez naukowców AHRQ przy użyciu systemu klasyfikacji klinicznej AHRQ. 10 z wyłączeniem respondentów w wieku poniżej dziewiętnastu lat i niewielkiej liczby respondentów (404 w 1987 r., 174 w 2001 r.) z brakującymi wartościami wykształcenia i stanu cywilnego oraz nieprawdopodobnymi (BMI poniżej 10; 12 w 1987 r., brak w 2001 r.) lub brakujące wartości BMI (3150 w 1987 r., 864 w 2001 r.) wśród dorosłych, wielkości próby z NME z 1987 r. i eurodeputowanych z 2001 r. wynoszą odpowiednio 20 989 i 21 460. 11

■ Analiza.

korzystając z dwuczęściowego modelu regresji, oszacowaliśmy całkowite wydatki na opiekę zdrowotną na mieszkańca, a także wydatki na leczenie cukrzycy, chorób serca / nadciśnienia i hiperlipidemii u osób dorosłych w wieku dziewiętnastu lat i starszych w 1987 i 2001 roku. 12 oszacowaliśmy osobne modele na każdy rok. Obie części modelu dwuczęściowego zawierają następujące cechy: waga (niedowaga, normalna, nadwaga, otyłość), wiek (19-29, 30-39, 40-49, 50-64, 65 i starsze), palenie tytoniu, Seks, Edukacja (mniej niż szkoła średnia, absolwent szkoły średniej, niektóre studia, studia), status ubezpieczenia zdrowotnego (miesiące prywatnego ubezpieczenia, Medicaid, Medicare, inne ubezpieczenia publiczne, CHAMPUS/TRICARE, nieubezpieczone), rasa/pochodzenie etniczne (Hiszpanie, nie-Hiszpanie Czarni, inne), dochód jako odsetek poziomu ubóstwa federalnego (mniej niż 100 procent, 100-199 procent, 200-399 procent, 400 procent lub więcej), stan cywilny (Żonaty, nie żonaty) i region (Środkowy zachód, południe, zachód, Północny wschód).

dla każdej osoby w próbie obliczyliśmy przewidywane (retransformowane z log dolarów na dolary) poziomy wydatków na mieszkańca, mnożąc przewidywane wartości z pierwszego i drugiego etapu. Podsumowując wpływ wagi na wydatki na mieszkańca, obliczyliśmy cztery przewidywane poziomy wydatków. Pierwszym jest to, co per capita wydatki byłyby, gdyby każdy człowiek miał niedowagę. Następnie obliczyliśmy, jakie byłyby wydatki na mieszkańca, gdyby każda osoba była normalna, a następnie gdyby każda osoba miała nadwagę i otyłość. Obliczanie przewidywanych wartości w ten sposób pozwala obliczyć wpływ obserwowalnych cech indywidualnych (takich jak wiek, status ubezpieczenia, dochód) na przewidywania wydatków na mieszkańca.

ponieważ próbki NMES i MEPS zawierają złożony projekt stratyfikacji, użyliśmy polecenia svymean w Stata, wersja 8, dla średnich i standardowych błędów wydatków na mieszkańca według kategorii otyłości. Odpowiada to zarówno za złożony projekt próbki, jak i ważenie obserwacji. Obliczyliśmy standardowe błędy i 95-procentowe przedziały ufności dla skorygowanych o regresję szacunków wydatków na mieszkańca przy użyciu techniki bootstrap z 1000 replikacjami. 13 wartość alfa została ustawiona na05, a wszystkie testy były dwustronne. Wykorzystaliśmy deflator produktu krajowego brutto (PKB) do dostosowania poziomu wydatków na mieszkańca do zmian poziomu cen w całej gospodarce. 14 szacunki kosztów na mieszkańca są wyrażone w dolarach 2001.

■ rozkład wzrostu wydatków w czasie.

aby ocenić udział rosnących wskaźników otyłości i zmian względnych wydatków osób z niedowagą, prawidłową wagą, otyłością i poważnie otyłymi, podzieliliśmy rzeczywisty wzrost wydatków na mieszkańca między 1987 a 2001 rokiem na Część przypisaną tym czynnikom i część przypisaną innym przyczynom. Dekompozycję przeprowadzono przez obliczenie „kontrafakturowego” poziomu wydatków na mieszkańca równego poziomowi wydatków na mieszkańca w 2001 r., gdyby wskaźniki otyłości i względne poziomy wydatków na mieszkańca według kategorii wagowych pozostały niezmienione od poziomu z 1987 r. 15 korzystając z tego kontrafakturowego poziomu, obliczyliśmy, o ile poziom wydatków na mieszkańca zwiększyłby się, gdyby żaden z tych czynników nie uległ zmianie, i porównaliśmy go z rzeczywistym wzrostem wydatków, w ten sposób generując „przypisany otyłości” udział we wzroście wydatków.

powtórzyliśmy analizę wydatków specyficznych dla choroby na trzy warunki związane z otyłością: cukrzycę, hiperlipidemię i choroby serca (w tym nadciśnienie tętnicze, zastoinową niewydolność serca, chorobę płuc i ostry zawał mięśnia sercowego). Zgodnie z wcześniej opublikowanymi metodami połączyliśmy kody diagnostyczne z NMES i MEPS-HC dla każdego zgłoszonego przez siebie spotkania medycznego (wizyty dostawcy dowolnego rodzaju i przepisane leki), które skłoniły osobę do poszukiwania opieki medycznej. 16 obliczyliśmy całkowite wydatki na te trzy choroby dla każdej osoby, a następnie ponownie przeanalizowaliśmy modele regresji i analizę rozkładu. Wielkość próby i brak mocy statystycznej uniemożliwiły nam włączenie innych warunków związanych z otyłością, takich jak kamienie żółciowe i udar mózgu.

wyniki

w ciągu czternastu lat badania odsetek populacji z prawidłową masą zmniejszył się o trzynaście punktów procentowych, a odsetek zaklasyfikowany jako otyły wzrósł o 10,3 punktu procentowego (oba p< .05) (dowód 1). Ten wzrost odsetka populacji z BMI większym niż 30,00 jest podobny do zmiany częstości występowania otyłości obserwowanej na podstawie szacunków klinicznych z National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES), chociaż zgłaszane przez siebie wskaźniki otyłości są niższe. 17

korzystając z wyników naszej analizy wielowymiarowej, zestawiliśmy w tabelach skorygowane wydatki na mieszkańca wśród osób z niedowagą, prawidłową wagą, nadwagą i otyłością w 1987 i 2001 roku ( Dowód 2 ). Prezentując wyniki pod względem poziomu wydatków na mieszkańca, wyrównujemy wkład wzrostu liczby ludności w wzrost kosztów. Znajdujemy statystycznie istotne różnice w średnich wydatkach na opiekę zdrowotną na mieszkańca pomiędzy kategoriami otyłości i prawidłowej masy ciała w 1987 i 2001 roku. Szacowane wydatki na mieszkańca w 1987 (w 2001 dolarów) wynosiły łącznie 2188 dolarów; było ich 15.2 procent różnicy między wydatkami dla osób o prawidłowej wadze i otyłych. Do roku 2001 zauważamy większe różnice w wydatkach według kategorii wagowych ( p < .05): wydatki na opiekę zdrowotną wśród osób otyłych były o 37 procent wyższe niż w grupie o prawidłowej masie ciała. Ponadto wzrost wydatków na mieszkańca w grupach o prawidłowej masie ciała i otyłości wyniósł odpowiednio 37 procent i 63 procent. Tempo wzrostu wśród osób otyłych było znacznie wyższe niż ogólne tempo wzrostu wydatków na mieszkańca (51 procent).

EXHIBIT 2 Predicted Per Capita Spending By Weight Group, Medical Condition, and Year, 1987 And 2001
Grupa wagowa/medical condition wydatki na mieszkańca, 1987 wydatki na mieszkańca, 2001
średnia ($) w stosunku do normy średnia ($) w stosunku do normy
Ogółem
2437 1.15 a 3,255 1.12 b
Waga normalna 2,117 1.00 2,907 1.00 b
nadwaga 2,154 1.02 3,247 c 1.12 b
otyły 2,438 1.15 b 3,976 c 1.37 b
wszystkie 2,188 1.03 3,298 c 1.13 b
niedowaga 39 1.23 80 1.38
normalna waga 31 1.00 58 C 1.00 b
nadwaga 46 1.48 a 90 c 1.56 b
otyły 104 3.33 b 193 C 3.35 b
Wszystkie 50 1.59 b 106 c 1.84 b
hiperlipidemia
niedowaga 1 0.36 7 .20 b
normalna waga 3 1.00 34 1.00 c
nadwaga 5 1.53 59 c 1.71 b
otyły 6 1.86 78 C 2.29 b
wszystkie 5 1.31 54 c 1.59 b
choroba serca d
niedowaga 225 0.99 266 0.96
normalna waga 228 1.00 276 1.00
nadwaga 305 1.34 b 348 1.26 b
otyły 398 1.75 b 514 c 1.86 b
Wszystkie 284 1.25 b 365 c 1.32 b

źródło: analiza autorów z 1987 r.National Medical expenditure survey (nmes) i 2001 r. medical expenditure panel Survey, komponent gospodarstwa domowego (MEPS-HC).

Uwaga: niedowaga to wskaźnik masy ciała (BMI) mniejszy niż 18,5; normalna waga to BMI między 18,5 a 24,9; nadwaga to BMI między 25.0 i 29,9; otyłość wynosi BMI 30,0 lub więcej. Szczegóły w tekście.

znacznie różni się od normalnej ( p < .10) w 1987 lub 2001 r.

b < .05) w 1987 lub 2001 roku.

c znacznie różni się od tej samej kategorii BMI w latach 1987-2001 ( p < .05).

korzystając z tych wielowymiarowych wyników, obliczyliśmy udział wzrostu realnych wydatków na mieszkańca przypisany wzrostowi częstości występowania otyłości i wzrostowi względnych wydatków wśród otyłych. W latach 1987-2001 wydatki skorygowane o inflację na mieszkańca wzrosły o 1110 USD ( dowód 3 ). Wydatki na mieszkańca wzrosłyby o około 809 dolarów, gdyby częstość występowania otyłości i względne wydatki wśród osób w każdej kategorii wagowej pozostały na poziomie z 1987 roku. Przypisujemy pozostałą, $301 lub 27 procent wzrostu, do zmian w rozpowszechnieniu i względne wydatki wśród otyłych w stosunku do osób nieobiektywnych. Kiedy wyizolujemy wpływ samych zmian w częstości występowania otyłości, stwierdzimy, że wzrost odsetka populacji otyłej stanowi 12 procent rzeczywistego wzrostu wydatków na mieszkańca.

1″>Otyłość-przypisany udział wzrostu wydatków a

EXHIBIT 3 inflacja-skorygowany otyłość-przypisany wzrost wydatków na opiekę zdrowotną na mieszkańca, 1987-2001
wydatki na opiekę zdrowotną na mieszkańca w 2001 r. $3,298
Kontrfakturowe wydatki na mieszkańca w 2001 r. na 1987 r. i względne poziomy wydatków $2,997
wydatki na mieszkańca w 1987 roku (2001 dolarów) $2,188
rzeczywisty wzrost $1,110
$301
wzrost z powodu innych czynników $809
0.27

źródło: Analiza autorów z 1987 r.National Medical Expenditure Survey (NMES) i 2001 r. Medical Expenditure Panel Survey, komponent gospodarstwa domowego (MEPS-HC).

obejmuje wzrost wydatków w wyniku zmian rozpowszechnienia i względnych wydatków wśród osób z nadwagą i otyłością w stosunku do osób o prawidłowej masie ciała.

otyłość jest związana z kilkoma schorzeniami, w tym cukrzycą, hiperlipidemią i chorobami serca. Nasze tabele z NMES i MEPS-HC ujawniają gwałtowny wzrost liczby leczonych przypadków cukrzycy (79 procent) i nadciśnienia tętniczego (29 procent) w tym okresie. Tak więc wzrost wydatków na zdrowie związane z otyłością jest najprawdopodobniej skoncentrowany na wyższych wydatkach na leczenie tych schorzeń. Na podstawie modeli regresji przewidzieliśmy poziomy wydatków na mieszkańca dla każdej osoby dla każdego z trzech warunków według kategorii wagowej. Prognozy wydatków różniły się znacząco w poszczególnych grupach wagowych zarówno w 1987, jak i w 2001 r. (p <.05) w tych warunkach. Wzrost rozpowszechnienia otyłości i względne wydatki stanowiły znaczną część wzrostu wydatków na każdy z trzech badanych schorzeń (dowód 4). Trendy w otyłości stanowiły ponad 38 procent wzrostu wydatków na cukrzycę, 22 procent wzrostu wydatków na hiperlipidemię i 41 procent wzrostu wydatków na choroby serca. Łącznie te trzy schorzenia stanowiły 22 procent ogólnego wzrostu wydatków przypisywanych otyłym ludziom (65 dolarów z 301 dolarów wzrostu na mieszkańca z dowodu 4 ). Te schorzenia należą do piętnastu priorytetowych schorzeń zidentyfikowanych przez Instytut Medycyny (iom) dla potrzebnej poprawy skuteczności leczenia, zapobiegania i jakości. 18

EXHIBIT 4 otyłość-przypisany wzrost wydatków według stanu, 1987-2001
cukrzyca hiperlipidemia choroby serca a Razem dla trzech warunków ogólnie
1987-2001 $56 $50 $81 $187 $1110
1987-2001 $21 $11 $33 $65 $301
Otyłość-przypisany udział wzrostu wydatków 0.38 0.22 0.41 0.35 0.27

źródło: analiza autorów 1987 National Medical expenditure survey (nmes) i 2001 medical expenditure panel survey, household component (MEPS-HC).

obejmuje nadciśnienie tętnicze.

Uwagi końcowe

zarówno wzrost rozpowszechnienia otyłości, jak i wyższe względne wydatki na mieszkańca wśród otyłych Amerykanów stanowiły 27 procent wzrostu rzeczywistych wydatków na mieszkańca w latach 1987-2001. W tym okresie częstość występowania otyłości wzrosła o 10,3 punktu procentowego—do prawie 24 procent dorosłej populacji. Wzrost otyłości przyczynił się do dużego wzrostu wydatków na trzy badane schorzenia (cukrzyca, hiperlipidemia i choroby serca). Nasze szacunki są ważne tylko dla ludności cywilnej, niezinstytucjonalizowanej. W zakresie, w jakim zmiany w rozpowszechnianiu otyłości i wpływ otyłości na wydatki różnią się w zinstytucjonalizowanej populacji, nasze szacunki mogą przecenić lub zaniżyć wpływ otyłości na wzrost kosztów w kraju.

oszacowanie kosztów związanych z otyłością na 27 procent uwzględnia dwie tendencje: wzrost częstości występowania otyłości i wzrost wydatków na osoby otyłe w stosunku do osób w kategorii normalnej wagi. Ten ostatni składnik rejestruje zmiany w technologii medycznej, które zapewniają lekarzom lepsze możliwości leczenia otyłych pacjentów i chorób powszechnych wśród nich. 19 zatem nasze szacunki wzrostu wydatków związane z otyłością uwzględniają, a nie wykluczają, zmiany w technologii medycznej i po prostu reprezentują inne podejście do charakteryzowania wzrostu wydatków.

otyłość ma duży wpływ na system opieki zdrowotnej w USA. Jest to związane z wyższym wskaźnikiem śmiertelności, nawet wśród osób bez innych czynników ryzyka, takich jak palenie tytoniu lub poprzedniego stanu zdrowia. Podobnie jak poprzednie szacunki, nasze wyniki wskazują, że koszty poniesione przez otyłych były o 37 procent wyższe niż koszty dla osób o normalnej wadze w 2001 roku. 20 ponadto wzrost otyłości i wydatki na osoby otyłe stanowiły 27 procent wzrostu wydatków na opiekę zdrowotną na mieszkańca skorygowanych o inflację w latach 1987-2001. Do tej pory nie ma dowodów na to, że wzrost udziału populacji USA z BMI większym niż 30,00 maleje. Wyniki te sugerują, że przyszłe wysiłki ograniczające koszty muszą zaatakować rosnącą częstość występowania i koszty otyłości. Będzie to wymagało skupienia się na opracowywaniu skutecznych interwencji w celu promowania utraty wagi wśród osób otyłych.

uwagi

  • 1. Newhouse J. P., ” Koszty Opieki Medycznej: Ile Strat Socjalnych?”Journal of Economic Perspectives 6, no. 3 ( 1992 ): 3 – 21 ; i Crossref, Medline, Google Scholar Glied S., „Koszty opieki zdrowotnej znów rosną”, Dziennik perspektyw gospodarczych 17, nr. 2 ( 2003 ): 125 – 148 . Crossref, Medline, Google Scholar
  • 2. Flegal K. M. et al. .”Nadwaga i otyłość w Stanach Zjednoczonych: Rozpowszechnienie i trendy, 1960-1994, ” International Journal of Obesity and Related Metabolic Disorders 22, no. 1 ( 1998 ): 39 – 47 . Crossref, Medline, Google Scholar
  • 3. Flegal K. M. et al. ., „Prevalence and Trends in Obesity among U. S. Adults, 1999-2000,” Journal of the American Medical Association 288, no. 14 ( 2002 ): 1723 – 1727 . Crossref, Medline, Google Scholar
  • 4. Field A. D. et al. ., „Wpływ nadwagi na ryzyko rozwoju powszechnych chorób przewlekłych w okresie dziesięciu lat”, Archives of Internal Medicine 161, no. 13 ( 2001 ): 1581 – 1586 ; i Crossref, Medline, Google Scholar musi A. i in. ., „The Disease Burden Associated with Overweight and Obesity”, Journal of the American Medical Association 282, no. 16 ( 1999 ): 1523 – 1529 . Crossref, Medline, Google Scholar
  • 5. Sturm R., „wpływ otyłości, palenia i picia na problemy i koszty medyczne”, sprawy zdrowotne 21, nr. 2 ( 2002 ): 245 – 253 ; i przejdź do artykułu, Google Scholar Finkelstein E. A., Fiebelkorn I. C., i Wang G., ” krajowe wydatki medyczne związane z nadwagą i otyłością: ile i kto płaci?”Sprawy zdrowotne, 14 maja 2004 r., content.healthaffairs.org/cgi/content/abstract/hlthaff.w3.219 (20 września 2004 ). Przejdź do artykułu Google Scholar
  • 6. Sturm, „skutki otyłości, palenie i picie”; Crossref, Medline, Google Scholar Finkelstein et al. ., „National Medical Spending assigned to Overweight and Obesity”; Crossref, Medline, Google Scholar Pronk N. P., Tan W., and O 'Connor P.,” Obesity, Fitness, and Health Care Costs, ” Medicine and Science in Sports and Exercise 31, no. 5 (1999): s66; Crossref, Medline, Google Scholar Wolf A. and Colditz G., „Current Estimates of the Economic Cost of Obesity in the United States,” Obesity Research 6, no. 2 ( 1998 ): 97 – 106 ; i Crossref, Medline, Google Scholar Quesenberry C., Caan B., and Jacobson A., „otyłość, Korzystanie z usług zdrowotnych, i Koszty opieki zdrowotnej wśród członków organizacji utrzymania zdrowia,” Archives of Internal Medicine 158, no. 5 ( 1998 ): 466 – 472 . Crossref, Medline, Google Scholar
  • 7. Edwards W. S. I Berlin M., National Medical Expenditure Survey: Kwestionariusze i metody zbierania danych do badania gospodarstw domowych i badania Indian amerykańskich i Alaski tubylców, Pub. no. 89-3450 (Washington: U. S. Department of Health and Human Services, 1989); and Medline, Google Scholar Cohen J. W. et al. .,” Badanie Panelu wydatków medycznych: Narodowy zasób informacji o zdrowiu”, zapytanie nr 33, nr. 4 ( 1996 ): 373 – 389 . Medline, Google Scholar
  • 8. Tamże . Google Scholar
  • 9. Amerykańskie Centra Kontroli i Zapobiegania Chorobom ” Co To jest BMI?/ Align = „right” / 17 kwietnia 2003 www.cdc.gov/nccdphp/dnpa/bmi/bmi-adult.htm ( 30 sierpnia 2004 ). Google Scholar
  • 10. Cohen J. W. i Krauss N. A., „wydatki i korzystanie z usług wśród osób z piętnastoma najbardziej kosztownymi schorzeniami medycznymi, 1997,” sprawy zdrowotne 22, nr. 2 ( 2003 ): 129 – 138 . Przejdź do artykułu Google Scholar
  • 11. Ważyliśmy obserwacje za pomocą wag dostarczonych w danych NMES, które uwzględniają brakujące wartości wagi i wzrostu, jak w Rhoades J. A., Altman B. M. i Cornelius L. J., ” trendy w otyłości dorosłych w Stanach Zjednoczonych, 1987 i 2001: Estymates for the non institutionalized Population, Age 20 to 64, ” Statistical Brief no. 37, August 2004 , www.meps.ahrq.gov/papers/st37/stat37.htm (20 września 2004 ). Google Scholar
  • 12. Oszacowaliśmy również zmodyfikowane modele dwuczęściowe, jak sugerują Manning W. G. I Mullahy J., ” Estimating Log Models: to Transform or Not to Transform?”Journal of Health Economics 20, no. 4 ( 2001 ): 461 – 494 . Prezentujemy jednak wyniki standardowego modelu dwuczęściowego, ponieważ przewidywania były bliższe rzeczywistym środkom próbki, a test Cooka-Weisberga nie mógł odrzucić zerowej homoskedastyczności w obu latach. Przekształciliśmy szacunki do ich pierwotnej skali dolara za pomocą estymatora rozmazywania. Patrz Duan N., „Smearing Estimate: a Nonparametric Retransformation Method”, Journal of the American Statistical Association 78, no. 383 ( 1983 ): 605 – 610 . Crossref, Medline, Google Scholar
  • 13. Efron B., ” Metody Bootstrap: Inne spojrzenie na scyzoryk, ” roczniki statystyki 7, nie. 1 ( 1979 ): 1 – 26 . Crossref, Google Scholar
  • 14. National Aeronautics and Space Administration, „GDP Deflator Inflation Calculator”, 26 marca 2004 , www.jsc.nasa.gov/bu2/inflateGDP.html (20 września 2004 ). Google Scholar
  • 15. Poziomy kontrafakturowe równe wydatkom na mieszkańca dla osób o normalnej wadze w 2001 r. pomnożonym przez sumę iloczynów wskaźników wydatków na mieszkańca i poziomów rozpowszechnienia dla każdej grupy wagowej w 1987 r. Ten poziom wyświetlany w eksponacie 3 wynosi $2,997 = $ 2,907 x (1,15 x 0,036 + 1.00 x 0, 516 + 1, 02 x 0, 313 + 1, 15 x 0, 135) . Google Scholar
  • 16. Niektóre zdarzenia medyczne były związane z wieloma schorzeniami. Jednak prawie 90 procent całkowitych wydatków związanych z wydarzeniem zgłosiło pojedynczy stan zdrowia. Ponieważ jesteśmy zainteresowani wyjaśnieniem roli otyłości w wpływaniu na wzrost wydatków w danej sytuacji, nie martwi nas podwójne liczenie w różnych warunkach. Dochodzimy do podobnych wniosków, gdy próbka jest ograniczona do wydatków związanych ze zdarzeniami medycznymi, które zgłaszają tylko jeden warunek (na przykład tylko cukrzyca) . Google Scholar
  • 17. Flegal i in. ., „Częstość występowania i tendencje w otyłości.”Google Scholar
  • 18. Instytut Medycyny, Crossing the quality Chasm: A New Health System for the Twenty-first Century (Washington : National Academies Press , 2001 ). Google Scholar
  • 19. Cutler D. M. and McClellan M., ” is Technological Change in Medicine Worth it?”Sprawy zdrowotne 20, Nie. 5 ( 2001 ): 11 – 29 . Przejdź do artykułu Google Scholar
  • 20. Finkelstein et al. ., „Krajowe wydatki medyczne związane z nadwagą i otyłością.”Google Scholar

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.